قيل لي قلبك لم يؤثر من نار هوى * قلت دعني أنا ما دمت بهذا الوصب أصدقائي أنا هذا وحبيبي داري * روضة الوصل ولم أغش غواش الحجب أنا في مشهد مولاي بطوس أنا ذا * ساكب الدمع بعين وربت كالسّحب واز رباعيات فارسي اوست : چشمى دارم چو حسن شيرين همه آب * بختى دارم چو چشم خسرو همه خواب جانى دارم چو جسم مجنون همه درد * جسمي دارم چو زلف ليلى همه تاب از خوان فلك قرص جوى بيش مخور * انگشت عسل مخواه وصد نيش مخور از نعمت ألوان شهان دست بدار * خون دل صد هزار درويش مخور وكسى از آن جناب از امر نماز جمعه سؤال نمود ، در جواب نوشت كه : از من استفتاء كرده بودى در امر نماز جمعه كه بعد از معرفت اللّه أفضل طاعات وأكمل قربات است وخواسته بودى كه قراح حقّ وصراح قول را كه به حسب روايت اصحّ وبه حسب دليل اقوا باشد ومرا بر آن اعتماد باشد قلمي نمايم . پس بدان كه آنچه دليل به آن مىكشاند اين است كه فريضهء جمعه در اين زمان كه زمان غيبت امام عليه السّلام است أفضل واجبين است بر سبيل تخيير با وجود كسى كه أو را نيابت عامّه باشد واز آن كس فقيه مأمون مستجمع علوم اجتهاد وشرايط افتاء است وسلطان عادل كه امام معصوم است يا كسى كه از جانب آن حضرت بخصوص منصوب باشد يا آنكه أو را استحقاق نيابت آن حضرت بر سبيل عموم باشد از شروط انعقاد جمعه وأعياد است وبا فقد آنها نه جمعه متحقّق مىشود ونه عيد ؛ وآنچه در قرآن حكيم وسنّت كريم وارد شده است در خصوص ترغيب وتحريص بر سعى به سوى جمعه وعيد ورود آن بر تقدير حصول أسباب وجوب وتحقّق شروط انعقاد است . پس هرگاه مجتهد را اداى خطبتين - كه در قرآن از آن به ذكر تعبير شده است - ميسّر باشد وأفضل واجبين را اختيار نمايد ونداى صلاة از جانب أو به گوش مكلّفين رسد ، بر هر كه در موضع انعقاد است تا